خانه > ادبیات, جشن‌ها > «سپندارمزدی»: فروتنی به همراه مهر و عشق راستین

«سپندارمزدی»: فروتنی به همراه مهر و عشق راستین

عکس تزیینی است جشن اسفندگان(روز سپندارمزد از ماه اسفند، برابر با ۲۹بهمن گاهنمای رسمی کشور) بر همه‌ی فروتنان راستین، مادران و زنان فرخنده باد.

فروتنی به همراه مهر و عشق راستین، همان «سپندارمزدی» است. فروزه‌ای مشترک میان مادران و زمینِ‌مادر. انسان با فروزه‌ی سپندارمزدی، می‌باید از یک‌سو به دیگران مهر داشته باشد، و از سویی دیگر فروتن باشد. فروتنی یعنی؛ دردسترس بودن سودمندی انسان‌ها.

این انسان می‌تواند به مرزی از بزرگواری برسد، که هر چه را برای خودش می‌خواهد و می‌پسندد، برای دیگران نیز بخواهد و بپسندد. «سپندارمزد» از فروزه‌های اهورامزداست و شناسه‌ای از هستی بی‌کرانه‌ی اهورایی که فروتنی اهورایی هم از آن برداشت می‌شود.

ای مادر من …

ای مادر من بوی گل از روی تو داریم / آرام و قرار از دل دلجوی تو داریم

زیبایی و زیبندگی نسترن و یاس / چون سوسن آزاده ز گیسوی تو داریم

ما تشنه مهریم و تو دریای محبت / ای مونس جان دیده‌ی دل سوی تو داریم

آتشگه عشقی و عبادتگه دل‌ها / صد سجده ز جان هر خم ابروی تو داریم

گویند بهاران دهد آرامش جان‌ها / ما بوی بهار از رخ گلبوی تو داریم

ای مادر من تا نفس گرم تو ماراست / گرمی دل و جان خود از کوی تو داریم

این شادی و شایستگی و زندگی نیک / از دامن پاک تو و از خوی تو داریم

افسانه و افسون گل از بوی خوش اوست / ما بوی گل از گلشن گیسوی تو داریم

یک لحظه نگاهت دهد آرامش دل‌ها / این معجزه از نرگس جادوی تو داریم

زان سختی و رنجی که کشیدی به همه عمر / عمری‌ست که شرمندگی از روی تو داریم

ای مادر من مهر تو جاوید بماناد / کاین روز خوش از لعل دعاگوی تو داریم

سروده‌ی جمشید زره‌پوش


بازدید نوشته: 4,529 بار
گروه ها:ادبیات, جشن‌ها
  1. mah pari
    ۲۶ آبان ۱۳۹۲ در ۱۳:۳۸ | #1

    چرا شاعران ونویسندگان زرتشتی با زبان پارسی کهن که لهجه کنونی زرتشتیان هست نمی سرایند و نمی نویسند؟!!! … با سپاس