خانه > ادبیات > عارفان مهر را می‌ستایند

عارفان مهر را می‌ستایند

تمبر یادبود جشن مهرگان 1345خورشیدیجشن مهرگان(۱۰مهرماه گاهنمای رسمی کشور)، بر همه‌ی ایرانیان فرخنده باد.

سروده‌ای از «توران شهریاری» درباره‌ی جشن مهرگان را در زیر می‌خوانیم:

مژده ای دوستان مهرگانست / مهر با هر کسی مهربانست

مهر روز و مهِ فرخ مهر / جشن فرخنده‌ی مهرگانست

گرمی و پاکی و شادی از اوست / فرّ و شیدش کران تا کرانست

در دل گرم هر ذره از مهر / یک جهان شور هستی نهانست

نور بخشد به گیتی و مینو / شوربخشِ زمین و زمانست

مایه زندگانی و هستی / این جهان چون تن و او روانست

ایزد مهر در دین زرتشت / فرّ و فرمندی جاودانست

«مهریشت»(۱) دلاویز و زیبا / شرح بخشی از این داستانست

مهرٍ فرمند را می‌ستاییم / چون دلِ گرمِ عالم در آنست

زایشِ «مشیه» و «مشیانه»(۲) / در همین روز با فرّ و شانست

جشن پایان محصول و برداشت / فر و شادی ز چهرش عیانست

صد بهاران در آن می‌توان دید / گرچه آغاز فصل خزانست

سال عمرش نیاید به گفتار / زودتر از زمان کیانست

کاوه را او توان داد و نیرو / حامی پرچم کاویانست

شد فریدون به ضحاک پیروز / چونکه او شاه مهر آرمانست

عشق و مهرند همزاد دیرین / مهر با عاشقان هم‌زبانست

دشمن رشک و کین و تباهی / دوستی را بهین پشتیبانست

داور مردمان در پس از مرگ / نیک کردار از آن در امانست(۳)

راه و رسم وفاداری از اوست / بی‌وفایی به جانش گرانست

این نگهدار پیمان نمادش / حلقه‌ی مهر خورشید سانست(۴)

بهر هر همسری حلقه‌ی مهر / برتر از گوهر شایگانست

زین سبب حلقه‌ی مهرورزی / زیبِ دستِ همه همسرانست

تا دو همسر به هم مهر ورزند / در گسستن شکست و زیانست

مهر از آغاز بنیاد هستی / پیکِ دل‌ها و پیوند جانست

مهر ورزیدن و شاد بودن / خوی دیرین ایرانیانست

آفرین خدا باد بر مهر / مهر آیینِ پیر مغانست

هفت گام است در مکتب مهر / کز تعالیم مهری نشانست(۵)

برترین حد پالایش روح / قبله‌گاه همه عارفانست

مهر، ای نوربخش مسیحا / شور جانت در این کاروانست

دین عیسا ز تو مایه بگرفت / از فروغ تو پرتو فشانست

آن همه سنت و رسم و آیین / از تو در تار و پودش نهانست

مایه‌های تو جانمایه‌اش شد / جذبه و شور و حالش از آنست

خفته رازی به مهرابه‌هایت / کز بیانش سخن ناتوانست

چون و چندش نگنجد به گفتار / زانکه برتر ز شرح و بیانست

نور و نیرو و شیدایی و شور / عشق و عرفان و تاب و توانست

حافظ و مولوی راه پویش / آن دو را سر بر این آستانست

سهروردی چو منصور حلاج / لاله‌ی سرخ این بوستانست

آنچه از مهرگان می‌توان گفت / جشن بشکوهی(۶) از باستانست

عارفان مهر را می‌ستایند / چون نمودار جان جهانست

۱– یکی از مفصل‌ترین و زیباترین یشت‌های اوستا که درباره‌ی مهر و ویژگی‌های مهر ایزد در آن سخن رفته است.

۲- بنابر اوستا در مهر روز مهر ماه مشیه و مشیانه(نخستین زن و مرد آریایی) از صورت گیاهی به صورت آدمی درآمدند.

۳- بنابر باور زرتشتیان در چهارمین سپیده‌دم پس از درگذشت هر آدمی سه ایزد مهر و سروش و رشن در سر پل چینوت درباره‌ی کارهای شخص درگذشته به داوری می‌پردازند. علم پزشکی جدید ثابت کرده که تا سه روز و سه شب پس از درگذشت، برخی از اعضای شخصِ درگذشته، مانند حس شنوایی هنوز کار می‌کند و پس از آن روان کاملاً جسم را ترک می‌گوید.

۴- حلقه گرد خورشیدسان مظهر مهر ایزد است و نشانه‌ی وفاداری و پیمان نگه‌داری و وفای به عهد که بر انگشت اغلب همسران است، یاد‌آور وفای به عهد می‌باشد.

۵- اشاره به هفت مرحله‌ایست که به نام‌های کلاغ، سرباز، رازداری، شیر، پیک، خورشید و پیر در مکتب مهر وجود دارد و هر کس که پیرو مکتب مهر بود بایست این مراحل را بگذراند و هر که به مرحله‌ی آخر می‌رسید راهنمای دیگران می‌شد.

۶- با شکوه


بازدید نوشته: 3,155 بار
گروه ها:ادبیات