به انگیزه درگذشت استاد ذبیح‌الله بهروز در ۲۱ آذر ۱۳۵۰

استاد ذبیح‌الله بهروز در بیستم تیرماه ۱۲۶۹خورشیدی زاده شد. وی پس از گذراندن آموزش‌های نخستین در مکتب‌خانه‌های آن روزگار و همچنین «مدرسه‌ ادب»، در بیست سالگی راهی مصر شد و ده سال به آموختن دانش ریاضی و زبان عربی پرداخت و در پایان مدرک کارشناسی‌ارشد ریاضی را دریافت کرد. سپس به انگلستان رفت و در دانشگاه کمبریج با ادوارد براون آشنا شد و پنج سال معاون علمی او شد. به دلیل اختلاف‌هایی که درباره‌ دانش‌های درپیوند با تاریخ، زبان و فرهنگ ایران با ادوارد براون پیدا کرد و اینکه دیدگاه‌های او را بی‌پایه می‌دانست، از او جدا و به آلمان رفت و با خاورشناسان نامی چون «مارکوارت» همپرسگی و گفتگو کرد و پس از یک سال در سال ۱۳۰۳خورشیدی به ایران بازگشت تا اندوخته‌های دانش و تجربه خود را در اختیار ایرانیان قراردهد.

ادامه نوشته…

گاتها(نغمه و سرود که با نام‌های گات‌ها، گاثاها و گاهان نیز خوانده می‌شود )، گفت‌وگوها و دریافت‌های درونی اشوزرتشت از اهورامزدا و آموزش‌های برخاسته از خرد و دانش اوست که روش درست زندگی کردن را در قالب سرود به مردم می‌آموزد.

زرتشتیان، تنها گاتها را آموزش پیام‌آور خود و بازتاب اندیشه او و پایه دین زرتشتی می‌دانند که دست‌نخورده به‌دست ما رسیده است. زبان و گویش گاتها نسبت به بخش‌های دیگر اوستا بسیار کهن‌تر است. گاتها خود بخشی از کتاب اوستاست.

ادامه نوشته…

دستور ایرج‌جی،‌ پور موبد سهراب‌جی، پور دستور کاوس‌جی، پور دستور سهراب‌جی مهرجی رانا دانشمند نامور و سرایند‏ه توانای زرتشتی است. در علوم دینی، اوستایی و پهلوی و هندی استاد بود و در سرایش سروده‌های پارسی دستی به‌سزا داشت.

در راه پیشرفت دین زرتشتی بسی رنج‌ها برد و بسیاری از کتاب‌های کمیاب دینی و یا آنچه که از شعائر ملی سخن می‌راند، را از روی نسخه خطی قدیم نسخه‌برداری و به کتابخانه‌های «ملافیروز» و «خورشیدجی کاما» واقع در بمبیی اهدا نمود.

ادامه نوشته…

فریدون مشیری

گفت: آنجا چشمه خورشید‌هاست                 آسمان‌ها روشن از نور و صفاست

موج اقیانوس جوشان فضاست                     

باز من گفتم که: بالاتر کجاست؟

ادامه نوشته…

 محوطه باستانی هفت تپه در ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر شوش قرار دارد و همان‌گونه که از نام آن پیداست از تپه‌های بسیاری تشکیل شده است. نخستین کار حفاری به سرپرستی دکتر «عزت الله نگهبان» در سال ۱۳۴۴ خورشیدی آغاز شد. بررسی‌های سطحی که پیش از این «مک ‌آدامز» در سال ۱۳۵۷ خورشیدی، در این ناحیه انجام داده بود، گویای این مساله بودند که این محوطه گسترده باستانی، تنها در دوره محدودی مسکونی بوده است.

ادامه نوشته…

به فرخندگی فرارسیدن جشن آذرگان

شادی راستین، ریشه در عشق، دلشدگی و نور اهورایی دارد. شادی،‌ همان داده‌ی اهورایی است که «اهورامزدا»، این «دانای بزرگ هستی‌بخش» در آغاز، در نهاد انسان‌ها گذاشت. تا انسان‌ها در زندگانی از آن بهره برده و در راستای بالابردن آگاهی خود از آن بهره‌برند.

ادامه نوشته…

در روزگار باستان، خرید و فروش عبارت بود از معامله کالا به کالا. هرکس تولید خود را به بازارهای ویژه‌ای که در روزهای ویژه در شهرها و مراکز جمعیت تشکیل می‌شد، عرضه می‌کرد و نیازمندی‌های خود را به‌دست می‌آورد. یعنی تولید خود را با تولید دیگران که مورد نیازش بود، جابه‌جا می‌کرد و برای این‌کار بنابه ارزش اجسام و کالاها چارچوب‌هایی هم در نظر گرفته می‌شد.

ادامه نوشته…

شهرهای سرپل‌ذهاب و قصرشیرین در باختر(:غرب) ایران و در استان کرمانشاه قرار دارند. هر دو شهر دارای آثار تاریخی چشمگیری هستند. آثار تاریخی سرپل‌ذهاب شامل «تاق گرا» Gara ، نقش‌برجسته‌های «لولوبی» Lullubi و آرامگاه «دکان داود» و آثار تاریخی قصر شیرین، «آتشکده‌ی چارتاقی» و «قصر شیرین» هستند.

«تاق گرا» Gara

در ۱۸ کیلومتری شهر باستانی سرپل‌ذهاب و به سوی کرمانشاه بر روی بلندی‌هایی که «دروازه زاگرس» نامیده می‌شوند، یک تاق به‌نام «تاق گرا» وجود دارد. شاید نام «تاق گرا» از واژه‌ی کردی به معنی «قوس بزرگ» باشد. ولی شاید واژه‌ی «گرا» از واژه‌ی فارسی «گبرا» آمده باشد. این اصطلاحی است که مسمانان برای زرتشتیان در آغاز روزگار اسلامی بهره می‌بردند. در این حالت «تاق گرا» به‌معنی «قوس زرتشتیان» است.

ادامه نوشته…

فرناز خسروی: در حدود سال ۱۲۵۶ خورشیدی، در خانواده‌ی دستور بزرگ یزد، یعنی «دستور شهریار دستور نامدار»، کودکی از مادر زاده شد که دارای هوش و استعداد بالایی بود. نام او را «خدایار» نهادند.

«خدایار» هنگام کودکی و نوجوانی آنچه بایسته بود، همچون نوشتن، خواندن و گذراندن درس‌‌های ابتدایی را در «دبستان کیخسروی یزد»(که تنها دبستان زرتشتیان آن زمان به شمار می‌آمد) فراگرفت.

همچنین چون دستورزاده بود، واجبات دینی و اوستاهای بایسته را نزد موبدان آموخته و «نوزادی» یعنی مرحله واردشدن به جرگه موبدی را نیز سپری کرده و اجازه موبدی گرفت، ولی از آنجا که عشق بسیار به آموختن دانش داشت، با اجازه پدر و مادر به‌سوی هندوستان روانه شد. و «زند»، «پهلوی» و «انگلیسی» را هم در آنجا آموخت.

ادامه نوشته…

 گرامی می‌داریم و ارج می‌نهیم، زادروز(۱۸ آبان ۱۲۶۵ خورشیدی) بزرگ مرد پهنه‌ی ادب معاصر فارسی را، که با نفس گرم اهورایی خویش، بر دل تاریک مستبدین و آزادی‌ستیزان زد.

در این کوتاه‌ سخن، نمی‌خواهیم که به تکرار بپردازیم و بیوگرافی و آثار تابناک دانشمند و سیاستمدار بزرگی چون ملک الشعرای بهار فرزند میرزا محمد کاظم صبوری را برای هزارمین بار در معرض جویندگان قرار دهیم. که مردی چون او، در هر گلگشتی و هر کتابی ادب آثار و هر تارنمای کمال پرداز، حضور دارد و بوی عطر دلآویز بهاریش در کوچه باغ‌ های مردم ادب‌ دوست و آزادی‌ خواه پیچیده است.

ادامه نوشته…