۲۴تا۲۸ خورداد ماه(روز اشتاد تا انارام از ماه خورداد)، زمان دیدار پیرسبز(چک چک) است. در زیر سرودهای از «رستم خسرویان(رُخسار)» برای پیرسبز که جایگاهی ویژه نزد زرتشتیان دارد، آورده میشود:
نیست جایی خرم و زیبا، چو پیرسبز ما / در کویر یزد، در دامان کوهی باصفا
جایگاهی پاک و نیکو عاری از رنگ و ریا / از برای زایران با لطف و فرمان خدا
نام، همواره جای پایی در شخصیت هرکس دارد.
با گزیدن نامی زیبا که ریشه در فرهنگ کهن ایرانی دارد و همچنین آموزشی درست، برای فرزندانمان آیندهای روشن را فراهمآوریم. از اینرو شعری در اینباره آورده میشود:
نام فرزندان خود، باید ز شهنامه گُزید / نام زیبا باید از گفتار فردوسی شنید
پژوهش در دینها، خواهینخواهی پای پژوهنده را به آداب و رسومِ درپیوند با دینها بازمیکند. و از این دست باید به رسمِ برخوردِ مردمی که به اندیشههای اشوزرتشت منسوب میباشند، اشاره داشته باشیم که از دیرباز تا کنون چگونه با پیکره در گذشتگان رفتار میکردند.
آنچه از سخن اشوزرتشت دستگیر میشود، سخن از «روح زندگی» است. زندگی مردمانی که در کنار یکدیگر و با پیبردن به یکپارچگی و روح همبستگی برای به سرانجام رساندنِ آرمان اهورایی میکوشند.
سلیمان لطفینیا: میان مردم ایران، هر زن و مردی که فرزند نداشته باشند به ویژه فرزند پسر، «اجاق کور» خوانده میشوند. این اصطلاح در آرزوهای مردم ایران نیز نمودی پررنگ دارد، آنجا که برای کسانی که دوستشان داریم از خدا میخواهیم که «اجاقشان سبز(روشن) باد».
دسته بندی زبانهای گروه آریایی
سعید کریمی پارسیان: دانشمندان زبانشناس زبانهای گروههای آریایی را به هشت دسته بخش میکنند که به دستههای خاوری(:شرقی) زبانها «ستم» و به دسته باختری(:غربی) آن «کنتوم» میگویند. از شناسههای زبانهای خاوری مانند اوستایی و پارسی باستان این است که واک «ل» در آن نمیباشد، بهگونهای که حتا یک واژه با واک «ل» نه در زبان اوستایی است و نه در زبان پارسی باستان که سپسها این واک درون زبان پارسی میانه و پارسی دری شده است و امروزه نیز بهکار میرود. این هشت دسته در زیر دستهبندی شدهاند:
دکتر حسین وحیدی: از جمله دبستانهای فلسفی و اخلاقی فرهنگ ایرانی دبستان «مغان» است. از همان زمان، یعنی از چندین هزار سال پیش که آموزگار بزرگ ایرانی – اشوزرتشت، برای گسترش و نگهداری و نگهبانی آیین گرامی و ارزنده خودش «انجمن مغان» را با گزینش نخبگان و فرزانگان پی نهاد، یک سازمان و یک پرهون(:دایره، حلقه) آراسته و استوار برای نگهبانی و پاسداری فرهنگ ایرانی و همه داشتهها و پایههای ملی ایران زمین پدید آمد و همین سازمان است که در درازنای زندگی تاریخی ملت و میهن ما با استواری و پیگیری شگفتیآور پایههای فرهنگی و ملی ما را نگهبانی کرده و در گسترش آن کوشیده است.
به مناسبت فرارسیدن روز ملی خلیج فارس(دهم اَردیبهشت)، سرودهای در پیوند با ارزشمندی این خلیج باستانی از «جمشید زرهپوش» آورده میشود:
ای خلیج جاودان پارس بزرگ
ای اهورایی پاک
ای خجسته «شاخ آب» بی هَمال
همچو مروارید رخشان خفتهیی
واژهی «بَئِشَزَ»(Baešaza) در اوستا به معنی «دارو و درمان» است. چنانکه «بَئِشَزُو»(Baešazo) به معنی درمانگر آورده شده است. ریشهی واژهی پزشک و پزشکی در زبان فارسی از همین واژه است.
در بند ششمِ «اَردیبهشت یَشتْ» به چندگونه درمانگر اشاره شده است:
کسی که [از پزشکان] به واسطهی «اَشا» درمان کند: اَشُو بَئِشَزَ Ašo Baešaza،
کسی که به واسطهی قانون درمان کند: داتُو بَئِشَزَ Dâto Baešaza،
سعید کریمی پارسیان: آرمان بنیادین نگارنده از نوشتن این گزارشها آشنایی هرچه بیشتر با توانمندیهای بسیار زبان پارسی است توانمندیهایی که زیر کوهی از ناآگاهی، کژ پنداری و کژاندیشی و ستم زمانه به دست فراموشی سپرده شده است زبانی که تنها زبان گروه زبانهای آریایی است که واژههای آن افزون بر سادگی و آهنگ بسیار زیبا و شیوا هنوز پیوند ریشههای کهن خود را با زبان کهن آریایی نگاه داشته است.
ششم فرودین، برابر با خورداد و فروردین ماه، روز زایش اشوزرتشت بر همهی بهدینان خجسته باد.
در زیر سرودهای از «رستم خسرویان(رُخسار)» که به فرخندگی فرارسیدن این روز سرودهاند، آورده میشود:
چو بگذشت از فَرْودین، شش روز / بزرگی، به دنیا شد و زَد خُروش
که پیغام دارم زِ یکتا سروش / سوی مردمانی، که دارند هوش
واپسین دیدگاه ها